16.

yazar haqda yox, yazarın nikname ilə təsəvvürümüzdə yaratdığı bu obraz haqqında yazmaq istəyirəm.

Klassik Azərbaycan kişisi. Köhnə sarocka, döşündə tüklü mayka, ciyinlər geniş, qarın öndə, baxış isə bir az əsəbi, bir az çarəsiz. Bu kişi heç bir “meeting”-də iştirak etməyib, amma hər yükün altına girib. Onun "dashboard"-u sükan arxası, "terminal"-ı isə kamazın motor bölməsidir.

Bu kişi səhərlər kofe yox, "Samovarın dibindən" çay içir. Günə günəşlə yox, motor səsi ilə başlayır. O, yolları ezber bilir, amma şəhərin adını bilməz. Hər bir təkər izində alın təri var. Çörək pulunu yolda, soyuqda, yağışda, asfaltda tapar.

Və nəhayət… bu kişi çörək ağacını təkcə aşırmayıb, çörəyi özü ilə birlikdə KAMAZ-ın altında qoyub.

məncə əsl testeronlu kişi obrazlarından biridir kamaz şoferləri. Çünki yolda hamı onları söysə də qozlarına olmur, hamı onlardan qorxur, duruşu paxotkası orjinal güclü zəhmətkeş bir erkəyi canlandırır. böyük məsuliyyətin altında kiçik gərginlikdə çalışırlar.

şəxsən mən özüm ofis şəraitində işləməkdən bezmişəm, inşaatda, ağır texnikalar ilə işləyənlərə həsəd ilə baxıram.
kişinin başına iş gələr, boş şeydir. əsas ölüm itim olmasın. qalanı sox getsin modu. kamaz aşa bilər əsas odur kişilik aşmasın!