10. bu filmə baxdığım xeyli vaxt olar. konsepti tanış olduğu qədər, insanı narahat edir. necə yəni, gələcək yaşanıb və mən sadəcə olaraq, onu xatırlamıram? onda əvvəlcədən yazılmış "alın yazı"mı yaşayıram və əslində, seçimlərim stabil qalır?
bu toplara girməmək üçün nitşenin "amor fati"sini qəbul etməkdən başqa çarə qalmır. bəlkə də, adam düz deyirmiş, eyni həyatı dəfələrlə yaşayırmışıq. məcbur olduğun həyatı sevməkdən başqa çarə qalmır. tək bilmək istədiyim, burada öz seçimim deyə bir şeyin mövcud olub-olmadığıdır.
bu arada "on the nature of daylight" adamı aparan parçalardandır. tək olanda, yağışlı havada, mümkünsə küçədə dinləməyiniz məsləhətdir; tam atmosferə uyğun.