1. Bir şeyi, bir insanı, bir məsələni belə çox dərd edə bilmirəm, sıxıcı gəlir. Drama sensorum işləmir. "Ola bilər" deyir, "bunu da həll edərik" deyir, "amk nə olacaq olacaq amma kasdın be şofer" deyir.
Faydalı stress var --> səni stimulə edər.
Zərərli stress var---> bədənini və ruhunu çökdürər. Bir də mən əlavə edirəm. Lazımsız stress var. Bu enerji və diqqət alır, heç bir məhsuldar nəticəyə də gətirib çıxarmır. Problem kimi böyüdüb dəyişdirə bilmədiyin şeylər.. bekara overthinklər.. analiz.. keçmişdəki səhvlər.. ıığh adamın içi sıxılır. Nəyə lazımdır da nəyə?
Bəli, bu gün problemlərin problem kimi olmayışından gileylənirəm. Əslində hər məsələdə pratik düşünə biləcəyimiz həll yolları mütləq olmalıdır. Lazımsız məsələlərdirsə beynim onu trash kimi qəbul edir. Bəli, başımı məşğul edəcək fikrin belə ədası olmalı. O nədir elə. Sallana sallana gəlir gic gic suallar. Bütün neyronlar birləşib bu axmaq məsələni fikirləşir ya böyüdür? Lazım deyil mi? Elə isə netflixdə xoşa gəlməyən serial kimi pass çəkirəm.
O vaxti ilə gələn psixoloq demişdi
" əslində problem gördüyümüz problem deyil" o vaxt otaqda bu nə deyir şəklində saydırmışdım indi anlayıram. Bəzən insanlara məna yüklədiyimiz kimi, problemlərə də özündən artıq məna yükləyirik.
Eyni şeyləri düşünürəmsə ya bekaram bu ucuz məşğuliyyəti tapmışam ya da işim çoxdur , həyat monotondur problem axtarıram. Başqa açıqlaması yox.