33. Tam bu başlıqdakı digər entrilər kimi umbaylıqlardan deyil amma yenə də yazıram.

Hərdən illər əvvəl tanıyıb əlaqəmizin kəsildiyi adamlar ilə birdən qarşılaşıb danışanda hərdən o dövrdən onlarla bağlı ağlımda qalan xırda detallardan söhbət açıram və özləri də soruşur ki "aa sən bunu necə yadında saxlamısan? Heç mənim yadımda qalmayıb bu şey" və mən də çaşıb deyirəm ki lazımsız şeylər həmişə yadımda qalır. Əslində həmin qabağımdakı adam xətrini çox istədiyim adamdır ha, amma nəsə həmin an belə xiyar cümlələr qurub anı korlayıram. Gərək script-i "xırda detallar həmişə yadımda qalır" deyə dəyişim onda daha mənalı görünər amma dilim yenə həmin eyni cümləni qurur və pərt eləyir bəzən.

Ya da bir-iki il əvvəl dostumla gəzərkən elə belə səssiz qalmamaq üçün danışırdım ki bəs kişilərdən zəhləm gedir, Qadınlardan zəhləm gedir, uşaqlardan, böyüklərdən, cinsinə və irqinə fərq qoymadan hamıdan zəhləm gedir. Bir də gördüm dostum mənə belə əsəbi (?) şəkildə baxır. Əlimi çiyninə qoyub dedim ki "qorxma, heyvanlardan zəhləm getmir!" guya mənim də "yumşaq" tərəfimin olduğunu göstərmək üçün demişdim amma sırf bu dilimə görə dostumu "heyvan" çıxarmış oldum.

Cümlə qura bilmirəm...