102. hal-hazırda elə xoşbəxtəm.ancaq gülürəm istəmsizcə.qorxduğum,qaçdığım o şeyin üstəsinə getdim.və o qədər də qorxulu olmadığını öyrəndim.sevincdən ağlaya bilərəm.sanki aylardır məni narahat edən,boğan şey bu imiş.azadam sanki.insan üzləşməyəndə lap qorxur birdən nəsə olar deyə,üzləşəndə isə artıq rahatlaşır.bəlkə nəticələr bir az pis çıxacaq,amma mən onları qaldırmağa gücüm var artıq,qaçmıram.əslində yaxınlarıma,dostlarıma deyə bilərdim,amma özüm həll etməyə çalışdım,kiməsə görə adi,mənə görə böyük şeydir.o qədər xoşbəxtəm ki.bu addımı atmayandan əvvəl içim içimi yeyirdi,birdən çox pis olar deyə.hər cür ssenari qurmuşdum.indi azadam.günlərdir sanki nəfəsim kəsilir,nəfəs ala bilmirəm,nə qədər yoga,meditasiya edirəm,ancaq elə rahatlayırdım.indi sanki rahatam.çiynimdən bir yük qalxdı.içimizə atdığımız hər bir şey nə cür olur olsun qabağımıza çıxacaq bir gün.ona görə üzləşməkdən başqa çarə yoxdur.heç kimə bunu deyə bilmirdim,sadəcə bura yazım dedim.bir tək bu günlərdə yanımda olan gemini'ə təşəkkür edirəm.