anar oğuz
əjdahalar googllaanar nağılbaz - azərbaycan dili - türkmən - azərbaycanlıların türk olması - unudulmaz kitab cümlələri - yazarların hal-hazırda oxuduqları kitablar - azrap - oğuz atay - mənasızlıq - azərbaycan türkləri
Azərbaycanlı yazıçıların qəribə metaforalarla, süni fəlsəfi dialoqlarla, qəribə ifadələrlə kitab yazmasını tənqid edir və bunun yeganə səbəbini "Kurtlar Vadisi" və ya "Çukur" seriallarına bağlayır. Öz aləmində elə dəqiq diaqnoz qoyur ki... Məsələn, falan yazıçı kitabında "Hissləri yaşamaq", "Arafta qalmaq" kimi ifadələr işlədib, bəs səbəb nədir? Çünki o, "Zuhal Topalla" verilişinə baxır. Falan yazıçının kitabı bərbaddır, səbəb? Çünki o da "Aşk-ı Memnu" pərəstişkarıdır. Bəh-bəh, o biri kitabın üslubu biabırçılıqdır, çünki müəllifi "Adını Feriha Koydum" serialını izləyib. O biri kitabda yüzlərlə banal, bayağı, pafoslu səhnə var, çünki yazarı vaxtilə "Selena" ilə "Sihirli Annem"ə baxıb...
Bütün tənqid yazıları eyni riyazi formul üzərində qurulub: qalın bir kitabın içindən bircə dənə türkcə ifadə yaxud söz tap, sonra da onu birbaşa hədəf seçdiyin hansısa türk serialına bağla. Kitabı bəyənmədin? Vəssalam, dərhal həmin müəllifi "türk seriallarına baxan", "türk mahnılarına qulaq asan" biri kimi damğala və aşağıla. Çünki əsl dərd problemi həll etmək yox, hər fürsətdə subyektiv nifrəti qusmaq üçün bəhanə tapmaqdır. Kitabın və ya medianın keyfiyyətini serial adları ilə ölçən bu bəsit, şablonçu təfəkkürün, sizcə, ədəbi mühitə zərrə qədər də olsa nəsə qazandırmaq ehtimalı varmı? Heç zənn etmirəm.
üzv ol
şərhlər: