341. Burda Araz Arabaçının adını gördüm dedim şahəsəri bir daha xatırladım :

Çoxdan ütüləyiblər sən oxuyan nəğmədə,
"Do"nun da var-yoxunu, "re"nin də var-yoxunu...
Kəkələmə dinəndə kəlməbaşı ı,ı,e,
"I"-nın da var-yoxunu, "e"-nin də var yoxunu...

Kimdən bala tutmusan içində gennəyirsən,
Hansı murdar niyyətin yerini şennəyirsən,
indi hansı eşşəyin dalını fennəyirsən,
Eşşəyin də, sənin də, fenin də var yoxunu...

Odey, tapındıqların düşür bir-bir "ves"indən,
Rusun "net"i yaxşıdı ingilisin "yes"indən,
Heç nəynən fərqlənmir ha, dərdin a-sı, be-sindən,
A-nın da var-yoxunu, Be-nin də var-yoxunu...

Bir yanlış beş doğrunu kitabdan siləcəksə,
Qoy ölsün bəri başdan ümid "acaq", "əcək"sə,
Böyüyüb bu millətə qənim kəsiləcəksə,
Dölün də var-yoxunu, genin də var-yoxunu...

Yaladı bir zürafə yaramızın duzunu,
Heç bir isti əritmir səbrimizin buzunu,
Burda haramxorların birdi eni, uzunu...
Elə o uzunun da, enin də var-yoxunu...

Neçə sahib olurlar bilirsənmi ağ üzə...
Qoy oturaq bu dərdi salma dilə-ağıza,
Bu yurdun ağrısını köçürmürsə kağıza,
Əlin də, qələmin də, "pen"in də var-yoxunu...