15. gözüm bu günün insanına sataşır, hamı bir tələsik içində, sanki ömür qatarı qaçır. cibindəki o parıltılı aynaya baxıb dünyanı ovcunda sandığını sanır, lakin könlündəki o geniş düzənliyi çoxdan unudub. gözəllik hər yanda, çəməndə, suların axışında, amma qəlblər daşlaşıb. dünya dəyişib, amma insanın sevmək ehtiyacı elə həmin o qədim, kövrək vaqif dövründəki kimi qalıb. bəlkə də bir az nəfəs alıb, ətrafa tamaşa etmək lazımdır, ömür qısa, eşq isə əbədidir.