17. bəzən insanı harada yakalayacağı müəyyən olmayan boşluqdur. başa taxıb da zamanla unutduğunuz hər şey bir anda başınızın içində dolanmaya başlar. sonra usuldan bir mahnı açtırır sizə. bir az əvvəl başınızın içində dolanmaya başlayan o problemlər beyninizi gəmirməyə, boynunuzdan yol alaraq ürəyinizə doğru getməyə başlar. o zaman "nə olur mənə" deməyə qalmadan çökdürür insanı. sonrasında nə var nə yox tökərsiniz içinizdə qalanları. bu da insanın özünü yeniləməsi üçün ağrılı bir yoldur. nəhayət kəlam ... bəşər üçün şərtdir bu ağrılar sızıltılar, insan olduğunuzu xatırladır.