27. rəsulzadə deyiləndə mənim ağlıma ilk bizim köhnə daha doğrusu indi yaşamadığımız evimizdəki rəsulzadə şəkli gəlir. ağlımdadı böyük bir şəkil idi əmilərim atam babam evə gələn digər köhnənin kişiləri bizə belə biri lazımdı deyirdilər ilham dılğırı yox. sonra tez-tez xırdalana gedib ordakı evimizdə qalmağa başlayanda şəkil ortadan yox oldu nə olduğunu bilmədim 10 yaşım olardı hardasa, oturub ağlamışdım çünki həqiqətən haqqında çox şey bilməsəm də o mənim ağlımda əsl kişi kimi qalmışdı, öldüyünü bilirdim amma sanki şəklə baxanda hələ də onu yad edirdim, şəkil olmayanda özümü bir an boşluqda hiss etdim. özü də şəkil çox böyük idi mən gözümü açandan o şəkili orada görürdüm mənim bir növ babam kimi idi məndə həqiqətən yeri böyükdü.

sonra 28 may metrosunda da illər sonra onun şəklini götürdülər yenə eyni hisləri keçirdim. böyüyəndə yaxşı başa düşməyə başladım nəyə görə hakimiyyətin onu istəmədiyini, çünki ilk azərbaycan xalq cümhuriyyətini o qurmuşdu, ancaq ulu qəhbə başa düşdü ki, rəsulzadə olan yerdə onun yeri yoxdu və yavaş-yavaş rəsulzadə gerçəyini aradan qaldırmağa başladı, 28 may da bele hətta ekranlara ulu qəhbənin şəkli qoyulur sanki o hər şeyi edibmiş kimi.

sonda onu demək istəyirəm ki əziz umbaylar yazarlar partizanlar moderatorlar çalışın bizə yedirilməyə çalışılan ulu söhbətinə aldanmayın . ulu deyə bilmərəm amma bizə öndər yol göstərə bilən şəxsiyyətlər varsa o da rəsulzadə elçibəy kimilərdi.