38. 3-cü ayımızı tamamladıq artıq. 3 ay əvvəl...Onunla liftdən çıxıb evin qapısına yaxınlaşarkən tanış oldum ilk dəfə.. Təkcə mən yox, bütün ailəm mat qalmışdı onu ilk dəfə görəndə. Bütün bina əhli.. Dəhşət içərisində idi.. Axı bu necə bir möcüzə, necə bir sürprizdir mən və gəncliyimin baharı üçün?... Sonra daha tez-tez görüşməyə başladıq. Səhər tezdən gözlərimi onun səsi ilə açır, gecələrimi də onun səsi ilə bağlayırdım...Kitabımı oxuyarkən, qəhvəmi hazırlayarkən, divanıma yayılmış, həyəcanla ən sevdiyim filmi izləmək üçün içimə şirin bir rahatlıq çökdüyü an belə məni tərk etmirdi. O... O, həyatımın hər anında mənimlədir.
Belə, sözlük. Ümid edirəm açıqlayıcı ola bildim sənin üçün. Hətta bu sətirləri belə titrəyən əllərim onun sədaları altında yazır... (bax: ölkədə bitməyən drel səsi)