4. ilk önce onu deye bilerem ki men ne milliyyetçiyem ne de duygusal birisi. Neyse universitet bizi 2ci şehidler xiyabanina aparmışdı. Mende ele gezirdim orda qarşıma ise "namelum esger" mezarı çıxdı. Bu zamana kimi heç bir halda qarabağ müharibesinden tesirlenmeyen ve müharibenin sadece siyasetin axmağlıgi olduğunu deyen men o mezara baxıb ağlımda min cür fikir canlandırdım. Göresen kimi var idi bu esgerin,yaşı neçe idi en önemlisi de xeyalları,xeyalları var idi mi,var idise ne idi, ya valideynleri hele de ümidle gözleyirse? Bunları düşüne-düşüne az qala dizimi yere atıb hönkür-hönkür ağlayacaqdım.men 10 yaşımdan bu zamana kimi heç bir halda ağlamamış en kiçik bir duygusallıq yaşamamış birisiyem amma orada çox qeribe oldum.