2. sosial medianı deaktiv etmişkən hype olsun deyə baxdığım sənədli film. əslində, toxunulan mövzuya dair yeni bir məlumat əldə etmədim, amma özümü obyektiv şəkildə müşahidə lupasının altına alıb analiz edəndə narahat oldum.

perfectionist və potensialından çox şey gözləyən biri üçün sosial media cəhənnəmdir. klişe olan hər şeyi bilirik: insanlar ancaq ən yaxşı anlarını paylaşır, həyatları müqayisə edirik və s. oturub ciddi-ciddi mənfi-müsbət yönlərini düşündüm. mənə görə ən böyük mənfilərdən birisi özümü izolyasiya etməyə trigger etməsidir. sonra sosialdakı tanışlarımı yada saldım, görüşüb vaxt keçirəcək bir adam belə ağlıma gəlmədi. çünki görüşdüklərimlə onsuz da əlaqədə idim, yəni sosial media vasitəsilə "sosiallaşmaq" mənim üçün illuziya idi.

yəqin ki, ən böyük çətinliyim maraqlandığım hər hansı bir səhifənin və ya məkanın aktiv instagram istifadəçiləriylə əlaqə qurmasıdır. o cəhətdən əziyyət çəkirəm, hansısa xidmət barədə məlumat əldə etmək çətinləşir, çünki hamısı instagrama köçüb. dekativ edənə qədər bu qədər böyük bir inhisarlaşma olduğunun fərqində deyildim.

ən böyük problemim vaxtı bölüşdürməkdir. çünki scrolling edəndə vaxtın necə keçdiyini həqiqətən bilmirəm və geriyə baxıb deyirəm ki, oyda vaxt nə tez keçir. vaxt tez keçmir, vaxtı boş-boş şeylərlə mən öldürürəm.

bir də yerə-göyə sığışdıra bilmədiyim o ego var. axı mən iradəliyəm, məni manipulyasiya eləmək çətindir. wordu açıb iki sözü yan-yana gətirə bilməyəndə və yanıb-sönən kursora boş-boş baxıb bu hissdən qaçmaq üçün reelsləri sürüşdürəndə jetonum düşdü.