bugün məsləhət təsadüfi
sözaltı sözlük
Yoxlama mesaj

...

uşaqların döyülməklə tərbiyə edilməsi


3,360 | 13 | 61

əjdahalar  googlla
acı uşaqlıq xatirələri - məhəmməd əmin rəsulzadə ensiklopediyası - musiqinin kefiyyətsizləşməsi - keçən ayın ən bəyənilənləri - dindar qızı tərbiyəli saymaq - sözaltı etiraf - sözaltı günlük - son baş verənlər - ikinci qarabağ müharibəsi - sözaltı sözlük

    💛

    Yalnız deyilsən!

    Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.

    Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.

    Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:

    ☎ 860
    1. bu gün face-də fırlanarkən bir səhifədə müəllim tərəfindən döyülmüş bir uşağın şəklini paylaşmışdılar. maraqlı olan o deyil. o həmişə qarşılaşılan mənzərədi. ancaq məni dəhşətə salan o boyda adamların günahkarı uşaq kimi göstərməsidi. uşaqda günah tapmasıdı. uşaqda amk. adı üstündə: uşaqda. biri yazıb ki, bizim uşaqlar vəhşidir. onlar döyülməklə tərbiyə edilməlidirlər. elə bil, bizim uşaqlar zehinsiz, ağılsız doğulurlar və onların başlarına ağılı biz soxuruq. uşaqları vəhşi kimi görmək hansı zehinin işidi amına qoyum?! başa düşürəm, bəzi-bəzi uşaqlar var ki, tənbəl, dəcəl, xəsis və yekəxanadırlar. lakin bu o demək deyil ki, onlar döyülməlidirlər. o tərbiyə sisteminin içini sikim ki, onu döyməklə icra edirlər. normal şəkildə başa salınan uşaq və valideynləri tərəfindən düzgün tərbiyə ilə böyümüş və böyüməkdə olan uşaq niyə tənbəl, dəcəl və s. mənfi xüsusiyyətlərə malik olmalıdır ki və olsa da, bu tərbiyə və başa salma ilə niyə özünü yaxşı xüsusiyyətlərə buraxmasın ki?

    biri yazıb ki, bu günkü inkişafıma görə öz müəllimlərimin məni döyməsinə borcluyam. sanki sikdiyimin pəzəvəngi nasada layihə rəhbəridi. lap azərbaycanda özünə görə də vacib bir yer tutsa da, bu onun döyüldüyü üçündüsə, onda mənim bu sistemə başım girsin. empatiya əksikliyinnən əziyyət çəkir millət. o şəkildəki uşağın başına gələnlər öz yaxınlarının başına gəlsə, dünyanı dağıdarlar sikdiyimin pokemonları. onsuzda bizdə sistem belədi. əgər başqasının başına gəlibsə, deməli, layiqdi ki gəlib. yox, həmin şey sənin başına gəlibsə, heç kimin elə bir şey etməyə haqqı yoxdu. hamınızın amına qoyum saxtakar orospu çocukları.

    32 əjdaha!

    07.06.2016 23:10, leon
    2. döyməklə uşaq tərbiyə edilmir, döyməklə ana-atasının sözündən çıxmayan, onlardan it kimi qorxan, amma onlar yanında olmayanda hər poxun altına girən itaətkar uşaqlar yetişdirilir. bu uşaqlar özlərini tərbiyəli aparırlarsa bunu tərbiyəli olduqlarına görə yox ailə cəlladlarından qorxduqları üçün edirlər. cəlladlar baxıb fəxr edirlər ki bax necə tərbiyəli uşaq yetişdirmişəm. amma bunlara çatmır ki, o uşaq ailəsindan aldığı hansısa bir dəyərə görə özünü tərbiyəli aparmır, ailəsindən qorxduğu üçün özünü "tərbiyəli" aparır.
    hərdən fikirləşirəm ki, bizim valideynləri uşağın daxilən tərbiyəli olub-olmamağı maraqlandırmır. valideynlərə lazımdıki uşaq orda-burda valideynin adını batırmasın və filankəs baxıb deməsin ki bu uşağın ana-atası buna tərbiyə verməyib. çox ana-ata bunu rədd eləyər, amma onlar özləri belə xəbərləri olmadan "filankəs nə deyər" mottosunun qurbanıdılar.
    hərdən isə fikirləşirəm ki, uşağı döymək uşağı zahirən də olsa tərbiyəli göstərməyin ən asan üsuludur və buna görə də valideynlər bu üsula əl atır. uşaq ilə oturub dəyərlər, əxlaq, tərbiyə haqqında söhbət eləmək, uşaq tərbiyəsi ilə bağlı bir-iki kitab açıb oxumaq təbii ki çətin işdir və zəhmət tələb edir. "uşağın ağzının üstündən vurmaq" üsulu isə çox asan bir alternativ yol təklif edir.

    9 əjdaha!

    08.06.2016 00:54, arnold
    3. bəzən tərbiyə yox çöldəki stresin heyfini uşaqdan çıxmağa bəhanə olaraq biruzə verir
    4. hələ bu nədir ki, azərbaycanlılar dünyada analoqu olmayan "ağlayan uşağı döyərək sakitləşdirmə" metodundan uzun illərdir ki, istifadə edirlər. sırf bu məsələyə görə antinatalist qadınlara dərin hörmət bəsləyirəm. qadın başa düşür ki, uşağı düzgün tərbiyə etmək və böyütmək çox böyük məsuliyyətdi, bu məsuliyyəti və uşağın gələcəkdə yaşaya biləcəyi çətinlikləri, problemləri göz önünə gətirərək "siksinlər dünyanızı" deyərəkdən haqlı yerə ana olmaqdan imtina edir. bizim millətimizdə isə vəziyyət fərqlidir. bizdə uşaqlara oyuncaq kimi baxılır. "qonşunun nəvəsi var, mənim nəvəm niyə olmasın" prinsipinə əsaslanan xalqımız o qədər dərin düşüncəsizliyə sahibdir ki, uşaqdan bezdiyi zaman bütün hirsini, əsəbini o yazıq körpədən çıxardır. adını da qoyur ki "uşaq tərbiyə edirəm". 3 yaşlı uşağı əyninini islatdığına görə döyərək tərbiyə edən valideyin görmüşəm mən. tərbiyənizə soxsunlar.

    12 əjdaha!

    04.08.2018 11:29, lağlağı
    5. düzgün düşüncə forması olmadığını düşündüyüm ifadə. daha doğrusu "uşaqların incidilməklə tərbiyə edilməsi" kimi fikirləşilməsi lazım olduğunu düşündüyüm ifadə.
    əgər tərbiyə etməkdə məqsəd valideynlərin başını cəmiyyət arasında alçaltmayacaq uşaq prototipi yaratmaqdırsa, onda tərbiyə uşaq üçün lazımsız birşeydir. çox zaman da belə tərbiyə üsulları uşaqların döyülməsi ilə nəticələnir. valideyn qısa zaman ərəfəsi üçün ən asan alternativi seçir, uşağı çırpırsan uşaq səndən it kimi qorxur və bir də sənin yanında dəcəllik eləmir və başın rahat olur. problem orasındadır ki, uşağın özünü normal aparmasının arxasında uşağın hər-hansı bir əxlaq qaydalarını mənimsəməsi dayanmır. uşaq valideyndənin cəzasından sadəcə qorxduğu üçün özünü normal aparır, sabah cəmiyyət içərisində valideyn olmayanda da əgər bir cəza sistemi yoxdursa istədiyini eliyəcək. ancaq təbii ki cəmiyyətin də cəza sistemi var. (bax: həbs)
    ona görə də məsələn kriminal meyilli, düşüncəli insanların əksəriyyəti uşaqlıq tramvası keçirmiş və ya uşaq ikən qəyyumları tərəfindən tez-tez zorbalığa məruz qalmış adamlardır. nəticə olaraq, belə fikirləşmək olar ki, əslində uşağın sırf döyülərək tərbiyə edilməsi birbaşa məsuliyyətsiz valideynin maraqlarını güdür, uşağa verilən tərbiyə əslində tərbiyə olmur, və uşağın gələcək həyatına və davranış seçimlərinə da bu pis təsir göstərir.
    buna görə də uşağın incidilərək tərbiyə edilməsi daha düzgün düşüncə tərzidir nəinki döyülərək. incitmək nə deməkdir? uşağın əlindən şokoladı alanda, uşaq istməsə də özünü öldürsə də vaxtı-vaxtında yatıranda, əlindən ipadı alanda, başqa uşağın oyuncağını alıb həmin uşağa qaytarmaq istməyəndə uşağın əlindən yeri gələndə fiziki güc ilə oyuncağı alanda uşağı incidirsən ancaq bu uşağın xeyrinə olur və uşaq həqiqi mənada tərbiyə edilir. valideyn uşağa mesaj göndərir ki, bax sabah gedib cəmiyyətdə oğurluq eləsən o oğurluqdan yaxanı asanlıqla qurtara bilməyəcəksən. ancaq uşağı döyərək tərbiyə etməklə, uşağın incidilərək tərbiyə edilməsi arasında fərq odur ki, döyəndə böyük ehtimal öz əsəblərivi uşağın üstünə atırsan və ya uşağı itaətkar və qorxaq bir xiyara döndərirsən. incidəndə isə bu uşağın xeyrinə olur.
    niyə uşağı incidərək tərbiyə etmək daha yaxşı düşüncə tərzidir dedim? çünki yəqin ki siz də görmüsünüz, elə məsuliyyətsiz və xiyar valideynlər var ki, uşaq adicə ağlamağa başlayanda uşağı götürüb çırpırlar, ancaq uşaq götürüb səhərdən axşama kimi ipad işlətsə, vaxtı-vaxtında yatmasa, gedib camaatın uşağı ilə durduq yerə dava eləsə valideynin heç qozuna deyil.

    2 əjdaha!

    31.12.2018 03:10, arnold
    6. mənim və dayımoğullarının tərbiyə olunmasında heç də effektiv olmayan tərbiyə metodu.
    mən uşaq vaxtından çox döyülmüşəm. anam oxlovla, ağacla, su şlanqı ilə, armaturla və s. atamda bütün muai tai vuruş texnikalarını üstümdə yoxlaya yoxlaya döyülmüşəm. nadinc uşaq olmuşam, bilmirəm onların yerində olsam nə edərdim. elə qələtlər eləmişəmki uşaq vaxtı.. amma guya sözdə döyülməklə "adam" eləmişdilər məni. döyüldüyüm ən mənasız mövzu indiyə kimi yadımdadı: uşaq vaxtı mənim dvd-im var idi. bir dəfə ad günümdə də mağazadan çoxlu cizgi film diskləri almışdım. mənim pakaleniyam bilər yəqin o vaxtı bir diskə əlaqəsiz 10 mutfilm yükləyirdilər. nəysə bunların içində rusca dublajlı "batman vs dracula" multiki var idi. mən çox sevirdim bu cizgi filmini, başa düşməsəmdə döyüş səhnələrindən sarı ürəyim gedirdi. oğlan uşağıyamda ala, hanna montanaya baxmayacaqdım ki. anam qoymurdu sırf o multikə baxmağıma. deyirdi psixologiyana pis təsir edir, təsir altına düşürsən nəblimnə. guya bir dəfə izləyəndən sonra xoşum gəlmişdi deyə istifadə olunmayan qara pərdədən özümə pelerin düzəldib evdə gəzirdim. davamlı baxsam evin damına çıxacam guya. o multik mənə qadağan olunmşdu amma mən hər gün evdəkilər işə gedəndə açıb oğrun-oğrun baxırdım. bir dəfə anam gəldi baxdığım yerdə üstünə çıxdı. "sən mənim sözümü saymırsan" deyə deyə day ağlamaqdan gözümün yaşı quruyana qədər döydü məni. günü bu gün düşünürəm insan niyə belə şeyin üstündə uşağını döysün. cavab tapmıram
    bir dəfədə atam, balaca qardaşıma "cicibebe" almağa məni göndərəndə "getmirəm, birazdan gedərəm" dediyimə görə qaldırıb yerə çırpmışdı( betondan götürüb bağa tullamışdı, elə bil maykl cordan basket atır) "oğlan uşağı bərk olar" deyə-deyə amımıza qoydular day.
    dayımuşaqlarının "döyülərək tərbiyə edilməsi" başqa tema idi. onlar "işgəncə ilə tərbiyə edilirdilər". sən əl boyda uşağı bağla bir-birinə, özündə götür nar çubuğunu düş üstlərinə. nəblim vallah. hələ bu bir nümunəsidi, yaddaşımı təzələsəm nələr çıxar.

    üstündən bir qədər il keçəndən sonra atam bir dəfə mənə "uşağı döyə-döyə tərbiyə eləməzlər. mən səhv eləmişəm, prosta neynim, ilk ata olmaq təcrübəm idi. bilmirdim nəyi necə edim" dedi. deyəsən bunu burda əvvəlki entrylərimdə yazmışam.
    dayım isə hələdə düz yolu seçdiyini deyir. onun fikrincə əgər uşaqları döyülməsə indi belə olmazdılar. LOL

    atası tərəfindən uşaq vaxtı döyülən başqa bir tanışımda var. indi əsəb problemləri çəkir və ailəsi ilə danışmır.

    ümumi götürəndə mən demirəm ki "uşağıma çırtma da vurmayacam". xeyr. birincisi səbəb odur ki, mən qabaqcadan nəyi deyirəmsə, gəlib axırda özümə girir. ikincisidə ki, arabir bir şapalaq, bir qulaqburması vacibdir məncə. day uşaqla oktagona çıxmaq yox

    2 əjdaha!

    15.11.2026 17:07, babaninja13
    7. Kim nə deyir desin bəzi uşaqlar üçün ən effektiv üsuldur.

    1 əjdaha!

    16.11.2026 01:08, adsızinsan
    8. mən köynəkdən özümə döş düzəltmişdim deyə anam "q*hbə" olacaqsan mı deyib döyməyə hazırlaşırdı. Mən də tualetdəyəm, işim var bitsin gələcəm deyirdim.

    Qısaca o qız qəhbə zad olası deyildi. Sadəcə analar, atalar öz həyatındakı narazılıqları, qorxuları uşağın üzərinə yönəldə bilirlər.
    Öz uğursuzluqlarının və stressinin səbəbkarı kimi uşağı görə bilər.
    Uşağın adi səhvlərinə şəxsi hörmətsizlik kimi yanaşa bilər. Yetişməmiş bir keçid dövründən çıxan valideynlər istər öz həyatlarına baxışda , istər uşaqlarını yetişdirmədə bir hərəkətdən gic gic n qədər məna çıxara bilərlər. Nəticədə:
    •Daim özünü günahkar hiss etmək.
    •insanların reaksiyalarından qorxmaq, özünü ifadə etməkdə çətinlik, robotlaşma
    •Həddindən artıq həssaslıq və narahatlıq.
    Özünəinamın zəifləməsi.
    Gələcək münasibətlərdə zorakılığı normallaşdırmaq ya həddindən artıq itaətkar, ya da aqressiv olmaq, nəzarət ehtiyacı bla bla

    Mənə görə analar döymə dərəcəsi hal vəziyyətinə görə 4 yerə ayrılır:
    Uşaq kiçik bir səhv edəndə döyülmə
    Ana əsəbi və ya stressli olanda, səbəbsiz yerə
    Uşaq ananın sözündən çıxanda, itaətsizlik edəndə
    Ana bəzən heç bir səbəb olmadan qəfil aqressivləşəndə

    Hər biri qorxuludur. Amma bir gün gəlire ananız sizi döymür, o gün yenidən doğuşdur. Sen anlat karadeniz serialındakı nefesin ayağını dənizə qoymasıdır, yiğit'in "aytık korkmadan uyuycam" deməsidir.

    Günümüzdə oğlanlara siqaret çəkmək, alkoqol istifadəsinin zərəri əsas götürülərək qadağa qoyulur. Amma ata ana bunu bildikdə şəxsi elə döyür ki, uşaq siqaret çəksə bəlkə az ziyanla vəziyyətdən çıxardı. Deməli, məsələ sağlamlığın keşiyi deyil. Qorxudur.
    Bəzən valideyn sağlamlıq adı altında öz hakimiyyətini qoruyur. Məqsəd uşağın zərərli vərdişdən uzaqlaşması yox, valideynin sözündən çıxmamasıdır. Çünki sağlamlığını düşünən valideyn uşağını xəstə edə biləcək bir davranışa görə onu fiziki və psixoloji cəhətdən yaralamaz. Qorxu itaət yarada bilər, amma şüur, məsuliyyət və sağlam seçim bacarığı formalaşdırmır.

    Burada sizə yeni bir key word verim: Avtoritar valideynlik: Uşağın davranışından çox itaətinə əhəmiyyət vermək

    Uşağı döymək olar mı? Söz yox böyüyəndə hər şeyə süngər çəkilir. Valideynini sevirsən falan. Amma vallah hər biri uşaqlıq dövründə bir ayrı iz qoyur, böyüyəndə də o əndrabi xarakterik xüsusiyyətin olure, həyatının içindən keçən, bax o dövri xarakterik problemə-travmaya səbəb ola bilir.

    Analar var, söhbətləşir, deyir qızımı elə döydüm ki, nəm qolu çıxdı. Nəm belə göyərdi. Yarışdırırlar xəstə-xəstə. Gözlərinin nə dərəcə dönməsindən danışırlar.
    Bilməlidirlər ki, uşağı döymək təkcə fiziki ağrı vermir. Ona bədəni üzərində söz haqqının olmadığını da öyrədə bilər.
    Öz sərhədlərini müdafiə etməkdə çətinlik çəkər.
    Yox deməyi hörmətsizlik hesab edər. Başqalarının qəzəbinə görə özünü məsul hiss edər. Şəxsi seçimlərinə görə utanmağa başlayar.

    Bəziləri uşaqlıqda necə döyüldüyünü fəxrlə danışır, sanki bu, qazandıqları tərbiyənin göstəricisidir. Halbuki atalarının yanında quzu kimi susmaları bəlkə də hörmətdən deyil, qorxudan idi. Təəssüf ki, insan bəzən özünün sağ qala bildiyi travmanı başqasına da yaşatmağı tərbiyə hesab edir. Bir zorakılığın sənə yaşadılmış olması onu doğru etmir. Sənin uşaqlığında normal hesab etdiyin hər şey sənin övladının da yaşamalı olduğu şey deyilll
    Qorxu ilə böyüdülən uşaq itaət etməyi öyrənə bilər, amma bu, ona sevgi, hörmət və güvən öyrədildiyi mənasına gəlmir. Bu, əslində, nəsillərarası zorakılığın normallaşdırılmasının çox bariz nümunəsidir.
    travmanın normallaşdırılması insan uşaqlıqda yaşadığı zorakılığı normal tərbiyə üsulu kimi qəbul etməyə başlayır.
    Öyrənilmiş itaət formalaşır. Qorxduğu üçün susmağı, etiraz etməməyi və özünü ifadə etməməyi öyrənir.
    Nəsillərarası travma yaranır ki, özünün məruz qaldığı davranışı növbəti nəslə ötürür.
    Zorakılığa bəraət qazandırmaq : Mən də belə böyümüşəm, heç nə olmayıb deyərək davranışın nəticələrini kiçildir.

    Qeyd: Bəzən ana uşağı döyür, sonra yeməyini verir, saçını oxşayır, qucaqlayır. Uşaq da həmin iki zidd davranış arasında böyüyür.
    Bu, uşağın sevgi ilə zorakılığı bir-birindən ayırmasını çətinləşdirə bilər. Səni incidən insanın səni sevməsi, sənə vurduğu zərəri yox etmir. Sevgi zorakılığın bəraət sənədi deyillll


    Mən belə ana ola bilərəm mi? Dostlar, yaradana deyirəm əgər zərrə belə ana olacağamsa məni ana eləmə, nə də şüurlu olaraq mən ana olmaqdan əl çəkərəm.


üzv ol
Modalı bağla





...