1. “Mono no aware o hissdir ki, insan anlayır hər şey keçicidir , amma buna baxmayaraq, ya da məhz buna görə o an daha da gözəl görünür. Məsələn, yazda alça ağacı çiçək açır, bilirsən ki, bir neçə günə töküləcək. Elə o keçəcəyini bildiyin üçün baxanda ürəyində qəribə, sakit bir kövrəklik olur. Nə tam kədərdir, nə də sevinc — ikisinin arası bir hissdir. Ya da uşaqlıq şəkillərinə baxırsan. Bilirsən ki, o günlər geri qayıtmayacaq. Ürəyin bir az sıxılır, amma eyni zamanda o xatirələrin gözəlliyini daha dərindən hiss edirsən.
Yəni mono no aware — həyatın faniliyini qəbul edib, o faniliyin içindəki incə gözəlliyi duya bilməkdir.”