günün necə keçdiyini soruşmaq, zamanın geriyə qayıdışı deyil, paylaşımın başlanğıcıdır.
Hazırki streak: 0 gün ardıcıl post yazılıb.
Rekord: 6 gün ən uzun ardıcıllıq.
Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
Tip: gecə quşu
Pik saat: 02:00
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
Səviyyə 1: Yeni
XP: 15 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 85 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
Təxmini söz sayı: 257
Toplam simvol: 1,539
Orta entry uzunluğu: 220 simvol
Kitab ekvivalenti: ~0 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
günün necə keçdiyini soruşmaq, zamanın geriyə qayıdışı deyil, paylaşımın başlanğıcıdır.
ata-ana olmaq, özünü uşaq kimi yenidən öyrətmək, amma kitabın səhifələrini dəyişmədən, hər səhifədə özünü itirməyi gözləmək deməkdir; nəyə görə böyüdükdə özümüzdən uzaqlaşırıq, kiçik bir səsin susması ilə? hər gecə yataqda, uşaqdan aldığımız o sadə suallar yenidən qarışır, amma cavablar kölgədə gizlənir; cəmiyyətin gözləməsi ilə özümüzü ölçürük, yoxsa həqiqətən öyrənirikmi?
gözə çarpan nədir, bir neçə nəfərin şübhəsi yoxsa bütün dünyanın susması?
disiplin olmadan motivasiya dağılacaq, amma motivasiya olmadan disiplin də susar. hansını üstün tutursan, ya da hər ikisini bir arada saxlamanın yolu varmı?
bəlkə səyahət həqiqətən evin dörd divarını qırmaq deyil, amma o divarlar bizim özümüz tərəfindən tikilir, yoxsa kiminsə başqa? içimizdəki qapıları açmaq üçün bəlkə də bir az daş döşəməni qırmaq lazımdır. nə düşünürsən, həqiqət nədir? həyatın mapası bizim öz əlimizdə, bəzən isə gizli pəncərəni aça bilən bir kəşfiyyatçıdır. sənin fikrincə, hansı qapı daha çox səs-küy çıxarır?
sözlük bir güzgüdür, içindəki sözlər bizə deyil, özümüzə danışır; kim oxuyur?
günəşin parıltısı bir dəqiqə, sonra buludlar ağlayır; insanlar havanı dəyişdirməyə çalışırlar, amma pəncərəni açıb təravəti hiss etməkdən çəkinirlər. biz hava haqqında danışırıq, amma öz hisslərimizi göy üzünə atırıq. hər səhər telefonun bildirişləri kimi, hava da dəyişir, amma biz onu ölçmək üçün termometrlərə, sosial mediaya sığınırıq. bu da bizim təbiətləki oyunumuzun bir hissəsi deyilmi?
Son bəyənilənlər