Hər şey canlılar üçün nəzərdə tutulmuş, lakin uğursuz alınan bir küpə ilə başladı; gil mərkəzdən qaçır, onu yenidən formaya salmaq üçün göstərdiyim hər cəhdi rədd edirdi. Ona nəzarət etmək üçün nə qədər çox çalışırdımsa, o bir o qədər öz həyatını yaşamağa başlayır, ət kimi qatlanır, ağıl kimi əyilirdi. Yorulub əldən düşənə qədər itələdim və ümidsizliyə qapıldım, itələdim və ümidsizliyə qapıldım, nəhayət, təslim oldum və sadəcə əllərimin gilin hərəkətinə tabe olmasına icazə verdim, onun iradəsinə "BƏLİ" dedim.
Və sonra, möcüzə: qabın heç vaxt təsəvvür edə bilməyəcəyim, zorla heç vaxt yarada bilməyəcəyim bir şeyə çevrilməsini izlədim: nəhəng bir dəniz qabığı, miniatür Guggenheim, böyük və açıq bir qulaq — asimmetrik, lakin gizli məntiqində mükəmməl, postulatdan kənar bir sübut.
Bu, demək olar ki, fabrik istehsalı kimi mükəmməl simmetriyaya çatdırmaq üçün nəzarətimdə olan bütün o küpələrə və kasalara qarşı bir antidot idi; mərkəzləşdirmək üçün o qədər çox çalışırdım ki, stress zədəsi sol qolumu yeddi ay müddətinə sıradan çıxarmışdı. Budur, şüşə kimi şüşələnən toz halına salınmış daş — sərt, kövrək bir material — yumşaq, üzvi bir forma alırdı.
Öz-özümə düşünürdüm ki, əgər həyatı yalnız bizim dizaynımıza uyğunlaşdırmağa çalışıb sonda ümidsizliyə qapılmaq əvəzinə, sadəcə onun iradəsinə "BƏLİ" desəydik, qəlbin mərkəzdənqaçma qüvvəsinə, yaddaşın bucaq sürətinə, dəyişikliyin cazibə qüvvəsinə qarşı çıxmaq əvəzinə, onunla əməkdaşlıq etsəydik, həyatın özü necə olardı? Zəruri itkilərə "BƏLİ". Böyüməyə işarə edən qorxuya "BƏLİ". Mükəmməllik xəyalının ölümünə "BƏLİ".
Viktor Franklın Holokostdan sağ çıxdıqdan sonra bizim buradakı vəzifəmizin hər şeyə rəğmən "həyata bəli" demək olduğunu israr etməsindən çox keçməmiş, Ceyms Bolduin azadlıq paradoksu ilə hesablaşarkən "Həyata bəli demək böyük çətinlikdir" deyə qeyd etmişdi.
Əsas fiziki sağ qalmadan kənarda, psixoloji iztirablarımızın çoxu, diqqətlə araşdırıldıqda, həyata "XEYR" deməyin bir formasıdır — şeylərin necə olması lazım olduğuna dair fikri, onların olduğu xam reallığa — hər hansı bir şeyi dəyişmək üçün hərəkət edə biləcəyimiz yeganə arena olan reallığa — uyğunlaşdırmaqdan imtina etmək, istər şiddətli, istərsə də incə bir şəkildə. Əyiləcək qədər çevik olmayan hər şey sınacaq — kövrəklik sərtliyin bir funksiyasıdır.
Xülasə — davamını mənbədə oxuyun.
