Ötən həftə anam ağlına gələn bir qocalıq kimi qoxuya başladığını söylədi.
O, ən sevdiyi puloverini çəkib kinoteatrda öz üzərinə örtmüşdü. "Nənəm kimi qoxdu" dedi, demək olar ki, fısıldaırdı. Mən elə düşündüm ki, kimsə ceketini borc almışdır. Amma yalnız mən idim.
60 yaşlarında olan anamın bir ton enerjisi var. Saçları qalın və hələ də təbii olaraq kastan. Sağlam və güclüdür; gəzməyi və rok konsertlərinə getməyi sevir.
Özümü yaşlı adam kimi hiss etmirəm. Niyə belə bir qoxu var?
Ona, dürüstlüklə, heç bir yeni qoxusuzluq görmədiyimi dedim. Məncə həmişəki kimi eyni kokuya gəlirdi. Lotion və gardeniyanın qarışığı. Amma nədən danışdığını dərhal anladım.
Mütəxəssislər deyirlər ki, yaşlandıqca fərqli qoxu var. "Bu, insanlığın ən universal, ən az danışılan hissələrindən biridir", - Kaliforniya ştatının Monterey şəhərində dermatoloq olan doktor Roya Cəvid deyir. Bu sadəcə biologiyadır, təyinatın vaxtında inkişaf edir, eyni şəkildə uzunlaşırıq, sonra saçlarımız ağarır. Planetin hər bir insanı eyni keçidlərdən keçirir.
Xülasə — davamını mənbədə oxuyun.
