Rabat, Mərakeş - Əmir Əli iki ölkə arasında dar bir torpaq zolağında dayanmışdı. Qarşıda Mərakeş mühafizəçiləri fənərlər və itlərlə qaranlıqda hərəkət edirdilər. Onun arxasında Əlcəzair təhlükəsizlik qüvvələri gözləyirdi.
İki gün ərzində o, Əlcəzairin Maqniya şəhəri ilə Mərakeşin Oujda şəhəri arasındakı təpələrdə gizlənərək aşağıda patrullara tamaşa etdi. Əli bir ildən çox idi səyahət edirdi. O, Sudanda ailəsinin ölümünə səbəb olan müharibədən qaçıb, ölkənin yarımhərbiləşdirilmiş Sürətli Dəstək Qüvvələri (RSF) tərəfindən saxlanılıb və döyülüb, polis tərəfindən zorla tələb edilib və Liviyada fermaya aparılıb, orada əsir götürənlər pul tələb edib və ödəyə bilməyənlərə işgəncə veriblər.
O, səhraları və sərhədləri keçmiş, ağır yatmış və ac qalmışdı. İndi onun səyahətinin son dayanacağı olan Mərakeş görmək üçün kifayət qədər yaxın idi. Təxminən axşam saat 22 radələrində Əli təpələrin arasından yavaş-yavaş, gah diz üstə, gah da sürünərək irəliləyən iki kişi ilə yola düşdü.
17 yaşlı sudanlı qaçqın qarşıdakı sərhədi görə bilirdi. Lakin onlar oraya çatmamış yaxınlıqda bir maşın dayandı. O və digərləri qaranlığa basdılar.
Əvvəllər dəfələrlə olduğu kimi, onlar da yoxa çıxmağa çalışıblar. Mühafizəçilər içəri girən kimi onun ürəyi sinəsində şiddətlə döyünməyə başladı – bu, müalicə olunmamış ürək qapağı vəziyyətinin əlaməti idi. Əlimizdə olan hər şeyi... telefonlarımızı, paltarlarımızı, sənədlərimizi götürdülər." İki gün həbsdə qaldıqdan sonra onu avtobusa mindirdilər və cənuba, Sahara kənarına, sığınacaq yeri olacağını düşündüyü yerdən uzaqlaşdırdılar.
Amma o, bu səyahəti yenidən sınayacaqdı.
Xülasə — davamını mənbədə oxuyun.
