Laura Platte, Nebraskaya köçdüklərini xatırlamırdı. Atası qraflıq üçün planlaşdırma komissarı vəzifəsini götürəndə onun cəmi üç yaşı var idi. O, həmçinin Kerri ilə ən yaxın dost olmadığı bir anı da xatırlamırdı. Kerri fermer ailəsindən, Laura isə şəhərli olsa da – bu, adətən Platte-dəki hər sinfi torpaq yollar kimi düz və dəqiq şəkildə iki yerə bölən bir fakt idi – onlar Miss Klirmanın bağçasında tanış olduqları gündən ayrılmaz idilər. Hər ikisi əllərində "Klifford" nahar qutuları ilə gəlmiş və ilk səhər anaları onları tək qoyub gedəndə ağlamışdılar. Miss Klirman bir sarışın, bir də qəhvəyi saçlı qızı – göz yaşları içində olan yeganə iki uşağı – qanad kimi açılan qollarının altına almış, dolğun döşlərini onların bədəninə sıxaraq demişdi: "Düşünürəm ki, siz ikiniz dost olmalısınız." Və o gündən bəri onlar dost idilər.
Kerri Platte-dən on beş mil aralıda, iki qraflığa yayılan bir fermada yaşayırdı. Laura böyüdükcə başa düşəcəkdi ki, məhz bu fakt Kerrinin məktəbdə şəhər/kənd xəttini keçməsinə imkan verən yeganə şey idi: var-dövlət. Uşaq vaxtı Laura sadəcə hər yay məktəb paltarları almaq üçün Çikaqoya gedən bir qız tərəfindən seçildiyi üçün özünü şanslı hiss edirdi. Kerri və onun iki böyük bacı-qardaşı hər səhər məktəb avtobusuna minirdilər. Avtobus onları səhər saat 6-da – ilin çox hissəsində hələ qaranlıq olan bir vaxtda – götürür və məktəbə çatmazdan əvvəl təxminən iki saat Hamilton qraflığının çınqıllı yollarında sürürdü. Laura isə saat 7:30-a qədər yataqdan çıxmaq məcburiyyətində deyildi və atası tez-tez şəhərin mərkəzinə gedərkən onu məktəbə buraxırdı.
Bəlkə də Laura bağçanın ilk səhəri anası üçün darıxmasaydı, o qorxu hissinə göz yaşları ilə cavab verməsəydi; bəlkə də Miss Klirman onları öz qucağına çəkməsəydi, onda Laura on iki yaşında özünü Pirs anbarında Kelli Sprangeri çardaqdan itələyərkən tapmazdı. Miss Klirman öz sözləri ilə sanki bir növ tilsim etmiş, o avqust günortasının qaçılmazlığını müəyyən etmişdi. Beş yaşında Kerri göz yaşları ilə islanmış üzünü qaldırmış, bir dəfə hıçqırmış və sonra Lauranın "Klifford" vedrəsini tutmayan əlindən tutmuşdu. Laura onu buraxmamışdı.
Sükut və kitablarla dolu bir evdə tək uşaq olan Laura dostu olduğuna görə minnətdar idi.
"Mənim yanımda oturmaq istəyirsən?" – deyə Kerri o bağça səhəri gözlərini qızartmaq əvəzinə parıldadan göz yaşları içində soruşmuşdu.
Erkən həyatının çox hissəsində bu tək sual Lauranın aldığı ən qiymətli hədiyyə idi – Barbilərindən, "Baby Alive" və ya "Sunshine" ailəsi kuklalarından daha əziz. Laura başı ilə təsdiqlədi və onlar sinif otağının lap önündə yan-yana olan partaları tapdılar. Nahar vaxtı, ibtidai məktəbin oyun meydançasını əhatə edən qovaq ağaclarının altında "Klifford" nahar qutularını açanda hər ikisinə eyni qranola barının verildiyini gördülər: "Nature Valley", xırtıldayan fıstıq əzməli. Onlar hər gün naharı birlikdə yeyirdilər.
Xülasə — davamını mənbədə oxuyun.
