İtalyan özəl kolleksiyasında yenidən kəşf edilən sirli kreç rəsmi, uzun müddət itirilmiş Édouard Manet əsəri kimi müəyyən edilib

Gündəlik həyatın—kafelərdə, dəmir yolu vağzallarında, barlarda və digər yerlərdə adi insanların səhnələrinin—XIX əsrin ən görkəmli rəssamlarından biri kimi, məşhur fransız modernist Eduard Mane ənənələrə qarşı çıxmış və böyük Avropa şəhərlərinin kobud, bəzəksiz küçələrində ilham tapmışdır.

Onun ən böyük rəsmlərindən biri olan "Qoca musiqiçi" (1862) bu etosu adətən məşhur və ya tarixi şəxsiyyətlər üçün ayrılan miqyasda təcəssüm etdirir. Səkkiz fut enində olan çərçivə müxtəlif kütlə ilə əhatə olunmuş yaşlı skripkaçı ilə doludur—körpəni qucağında tutan ayaqyalın qız, iki gənc oğlan, silindr şlyapalı köhnə əşya yığan və çalmalı yaşlı bir kişi—onların hamısı kənarlaşdırılmış insanların humanistliyini vurğulamaq üçün ön plana çıxarılıb.

Kral İncəsənət Akademiyasının tərcüməsinə görə, fransız yazıçısı Emil Zolya 1867-ci ildə Manenin rəsmləri haqqında belə demişdir: "Biz reallığın bu cür sadə və birbaşa tərcümələrini görməyə adət etməmişik. Sonra, dediyim kimi, təəccüblü dərəcədə zərif bir yöndəmsizlik var... təbiəti incə bir qəddarlıqla şərh edən bu parlaq və ciddi rəsmi seyr etmək həqiqətən də cazibədar bir təcrübədir."

Tədqiqatçılar hesab edirlər ki, Vaşinqtondakı Milli İncəsənət Qalereyasında nümayiş olunan "Qoca musiqiçi" əsəri Manenin Parisdəki studiyasının xaricində rastlaşdığı insanlardan ilhamlanıb. 1860-cı illərdə bu məhəllə yeni bulvarlar çəkmək üçün imperator III Napoleonun əmri ilə yerlə-yeksan edilmişdi.

İndi isə yenidən kəşf edilmiş bir rəsm əsəri rəsm əsərinin yaradılması tarixinə mümkün yeni işıq salır.

"The Guardian" qəzetindən Dalya Albercinin ilk dəfə xəbər verdiyi kimi, uzun müddət Şimali İtaliyadakı şəxsi incəsənət kolleksiyasında saxlanılan kiçik qırmızı təbaşir eskizi yeni şəkildə Maneyə aid edilib. İncəsənət tarixçisi Françesko Bakkanelli tərəfindən bu yaxınlarda aşkar edilən rəsmin "Qoca musiqiçi" üçün bir etüd olduğu güman edilir. Rəsmdə həm həmin tablodakı qıza, həm də Manenin başqa bir əsəri olan "Çəmənlikdə nahar" (1863) tablosunda oxşar pozada əyilmiş qadına bənzəyən çömbəlmiş gənc qız təsvir olunub.