World Watcher Live-də dünya xəritəsinə səpələnmiş kamera işarələrinə klikləməyə başladığınız zaman xüsusi bir başgicəllənmə hissi yaranır. Onların hər biri sizi Yer kürəsinin harasındasa canlı yayımın içinə atır.
Braziliyanın Manaus şəhərindəki Teatro Amazonas yaxınlığında küçə satıcısı öz yerini qurur, onun açılıb-yığılan çadırının parlaq narıncı örtüyü teatrın nəhəng qızılı günbəzi ilə diqqət uğrunda yarışır. Nyu-Orleandakı Bourbon küçəsindəki yolayrıcında siqnalları yanıb-sönən yük maşını çatdırılma edir, bu vaxt qara köynəkli velosipedçi sürətlə yanından keçir. Zimbabvedəki Hwange Safari Lodge-da tənha bir çöl donuzu yavaş-yavaş kolluqda otlayır, arxa fonda isə quşlar cəh-cəh vurur.
Tamamilə fərqli məkanlarda olmalarına baxmayaraq, bu yayımların ortaq bir cəhəti var: hekayə və dramın tamamilə olmaması. Heç nə baş vermir. Və məhz məsələ də bundadır, çünki bu, necə də möhtəşəm bir rahatlıqdır.
İrlandiyanın Dublin şəhərindəki Temple Bar-da pivə içmək üçün hər vaxt münasibdir. (Mənbə: World Watcher Live)
Mənim üçün bu, internetin əvvəlki halıdır: qəzəbi böyüdən deyil, dünyaya açılan bir pəncərə. Afrika savannasını dadan o çöl donuzunu izləmək bu gün internetdə edəcəyiniz ən sağlam hərəkət ola bilər. Və bəlkə də, internetin hazırda ən çox ehtiyac duyduğu şey budur.
Bu, həm də "deja vu" hissi yaradır. Əgər 2000-ci illər ətrafında internetdə "sörfinq" edirdinizsə (o vaxt belə adlanırdı), bu format və onun unikal satış təklifi (USP) sizə dərhal tanış gələcək. Veb-kameralar erkən internetin ən maraqlı cəhətlərindən biri idi. Və hər şey bir qəhvədanla başladı.
Xülasə — davamını mənbədə oxuyun.
