Buz dövrünə aid nizə ucluqları bəşəriyyətin tərəqqisi haqqında maraqlı hekayə danışır

Təsəvvür edin ki, siz qəflətən sivilizasiyadan yüzlərlə mil aralıda, vəhşi təbiətə düşmüsünüz və yanınızda hazırda üzərinizdə olanlardan başqa heç nə yoxdur. Şəxsi əşyalarınıza baxışınız çox güman ki, kökündən dəyişərdi. Mobil qüllələr və ya elektrik enerjisi olmadığı üçün əziz telefonunuz yararsızdır, pulqabınızdakı pullar yalnız od yandırmaq üçün işə yarayar, lakin idman şalvarınızın ipi balıq ovu üçün misinə və ya bəlkə də şam yeməyini tutmaq üçün tələ kimi istifadə edilə bilər.

Əşyalara verdiyimiz dəyər şəraitimizdən asılıdır və şərait dəyişdikcə dəyişməyə məhkumdur. Missisipi Universiteti və Alabama Universitetinin antropoloqları bunu bu yaxınlarda Tennessi çayı vadisində müxtəlif dövrlərdə məskunlaşmış iki ovçu-yığıcı qrupa aid daş nizə ucluqları üzərində apardıqları araşdırmada nümayiş etdirdilər.

Daha çox oxuyun: “Tarixəqədərki Şimali Amerikada Ölümcül Ov Texnologiyasının Meydana Gəlməsi”

Clovis xalqı təxminən 13 200 il əvvəl bölgədə məskunlaşan ilk insanlar idi. Yad bir torpaqda qərib olduqları üçün, silah düzəltmək üçün lazım olan çökmə süxurları haradan tapacaqları ilə bağlı daha çox qeyri-müəyyənlik yaşadıqları ehtimal olunur. Tədqiqatçıların fikrincə, məhz buna görə də onların daş nizə ucluqlarında yenidən itilənmə əlamətləri görünürdü.

Missisipi Universitetindən tədqiqatın həmmüəllifi Jesse Tune verdiyi açıqlamada, "Biz bu gün əşyalarımızı qoruyub saxlayırıq, lakin köçəri ovçu-yığıcılar haqqında danışarkən, onların şəxsi əşyalara gəldikdə fərqli bir anlayışı və dünyagörüşü var idi", - dedi. "Nizə ucluqları birdəfəlik istifadə üçün nəzərdə tutulmuşdu və bu, Clovis xalqının etdiklərini maraqlı edir."

Bir neçə yüz il sonra Cumberland xalqı eyni ərazidə məskunlaşdı və onların daş nizə ucluqları fərqli bir hekayədən xəbər verirdi. Tədqiqatçılar yenidən itilənmiş ucluqlar əvəzinə, istifadəyə yararlı olan, lakin atılmış nizə ucluqları tapdılar.