Biz səthlər arasında hərəkət edirik. Əgər bəxtimiz gətirsə, əgər kifayət qədər cəsarətli olsaq, arada bir başqası ilə dərinliklərə dalırıq. Bu asan deyil, çünki ən yaxşı özünüdərkimizlə belə, biz böyük ölçüdə özümüz üçün dərk olunmaz qalırıq. Başqası ilə dərin qatlara çatmaq transsendent bir dəhşətdir — elə bir dəhşət ki, hansısa böyük bir təşviş nidası bizi yenidən səthə çağırmazdan əvvəl ona yalnız qısa müddət dözə bilərik.
Qalmaq istəyi bizim yaxınlıq adlandırdığımız şeydir və bu, iki insanın bir-birinə verə biləcəyi ən çətin əldə edilən, ən qiymətli qarşılıqlı hədiyyədir.
Ömrünün son ilində, "İnsanların oynadığı oyunlar" (Games People Play) adlı indi artıq ikonikləşmiş kitabı ilə münasibətlər psixologiyasını kökündən dəyişdikdən altı il sonra, Erik Bern (10 may 1910–15 iyul 1970) hər birimizin daxilində yaşayan üç eqo vəziyyəti modelini əsas götürərək yaxınlığın incəliklərini araşdırdı: Uşaq (şəxsiyyətimizin ən təbii, həssas və kortəbii hissəsi, yaradıcı canlılığımızın və zövq almaq üçün ən saf qabiliyyətimizin qoruyucusu); Valideyn (uşaqlıqda müşahidə etdiyimiz valideynlərimizin psixoloji reaksiyalarını şüursuz şəkildə təqlid edən hissəmiz); və Yetkin (maraqlarımıza uyğun sağlam qərarlar qəbul etməyə qadir olan, səriştəli və özünə hakim hissəmiz).
"İnsanların oynadığı oyunlar" kitabında Bern, bu üç fərqli eqo vəziyyəti arasında, həm insanın öz daxilində, həm də insanlar arasında söhbət zamanı yaranan kəsişən ünsiyyət kanallarında bütün insan anlaşılmazlıqlarının və qarşılıqlı yaralanmaların əsasını kodlaşdırmışdı. "İnsan sevgisində seks" (Sex in Human Loving) kitabında o, yaxınlıq axınını pozan xüsusi maneəni və onun xüsusi həllini nəzərdən keçirir. O yazır:
İnsanlıq o qədər boş vaxta sahibdir və açıq yaxınlıqdan o qədər qorxur ki, öz orqanlarını gizli məqsədlər, mənasız və ya yalançı münasibətlər üçün istifadə etməyin bir çox yolunu kəşf edib.
Yaxınlıq, heç bir oyun və qarşılıqlı istismar olmadan, səmimi Uşaq-Uşaq münasibətidir. Bu, maraqlı tərəflərin Yetkin eqo vəziyyətləri tərəfindən qurulur ki, onlar bir-biri ilə olan müqavilə və öhdəliklərini, bəzən bu barədə bir kəlmə belə deyilmədən, çox yaxşı başa düşsünlər. Bu anlayış aydınlaşdıqca, Yetkin tədricən səhnədən çəkilir və əgər Valideyn müdaxilə etmirsə, Uşaq getdikcə daha çox rahatlaşır, daha da azad olur. Faktiki yaxınlıq əməliyyatları iki Uşaq eqo vəziyyəti arasında baş verir. Lakin Yetkin, öhdəliklərin və məhdudiyyətlərin qorunmasını təmin etmək üçün bir nəzarətçi kimi arxa planda qalır. Yetkinin, həmçinin Valideynin içəri girib vəziyyəti korlamasına mane olmaq vəzifəsi də var. Əslində, yaxınlıq qabiliyyəti lazım gəldikdə Yetkin və Uşağın Valideyni kənarda saxlamaq bacarığından asılıdır; lakin daha yaxşısı odur ki, Valideyn münasibətin davam etməsi üçün xeyirxahlıqla icazə və ya ən yaxşısı, təşviq versin. Valideyn təşviqi Uşağın yaxınlıq qorxusunu itirməsinə kömək edir və onun günah yükü və ya təhdidi ilə məhdudlaşmayacağına əminlik yaradır.
Xülasə — davamını mənbədə oxuyun.