Dayanıqlı ana olmaq üçün həqiqətən nə lazımdır?

Böyük Britaniyanın London şəhərində fəaliyyət göstərən, perinatal və qadınların psixi sağlamlığı problemləri üzrə ixtisaslaşmış özəl psixologiya təcrübəsi olan "Talking Women"-in həm-təsisçisi və məsləhətçi psixoloqdur. O, "Becoming Women" adlı Substack bloqunun müəllifidir.

"Mən bunun öhdəsindən gələcək qədər güclü deyiləm. Anam bütün bunları edib və onun üç uşağı var idi. Mən isə hətta biri ilə belə bacarmıram. Mən yazıq biriyəm." Andrea* baxışlarımdan yayınaraq aşağı baxır. Terapiya seansımızı onlayn keçirdiyimiz üçün onun hara baxdığını deyə bilmirəm. Yeni analarla keçirdiyim seansların çoxu onlayn formata keçib: bu, COVID-19 pandemiyasının yeni analara həqiqətən kömək edən, evdən çıxmadan terapiyaya çıxış imkanı verən bir qalıntısıdır. Güman edirəm ki, Andrea üçün bu anda göstərdiyim şəfqət qəbul edilməsi çox narahat bir hiss ola bilər. O, analığın tələblərini yerinə yetirmək üçün kifayət qədər dözümlü olmadığına dair bir inancın içində oturub və ürəyim onun üçün sızlayır.

Mən bu gün analar üçün dözümlülüyün nə demək olduğu barədə çox düşünürəm. Bu, bir çox müştərilərimlə apardığım bir söhbətdir və qarşılaşdığım inancların çoxu çatışmazlıq haqqındadır – bu, onların sahib olmadığı, lakin başqalarının görünürdə sahib olduğu bir şeydir. Andrea ilə tanış olanda onun ilk övladı yeni doğulmuşdu. Oğlu hər dəfə cəmi 45 dəqiqə yatırdı və həyat yoldaşı artıq işə qayıtmışdı. O, mənə çox ağladığını və oğlu ilə keçirdiyi bu vaxtdan zövq almadığını dedi. O, sadəcə minnətdar olmadığı üçün özünü daim qınayırdı. O, necə davranacağını bilmədiyi və hər kəsin ondan daha yaxşı iş gördüyü bir vəziyyətdə ilişib qalmışdı.

Bir çox başqaları kimi, o da özünü bugünkü dünyada əlçatmaz görünən analıq meyarları ilə mühakimə edirdi. Həyat bahalığı böhranı, aşağı analıq məzuniyyəti ödənişləri və uşaq baxımı xərcləri qadınların iş və valideynlik arasında tarazlıq yaratmasını çətinləşdirir. Əmizdirmə, uşaq bağçası, oyun vaxtı, düzgün məktəb və s. ilə bağlı çoxsaylı analıq seçimləri anaların bir səhv hərəkətin uşaqlarının gələcəyini müəyyən edə biləcəyini düşünməsini asanlaşdırıb. Bundan əlavə, son bir neçə onillikdə valideynlik tendensiyaları anaların ilk gündən güclü, qayğıkeş və emosional cəhətdən sabit olmasını tələb edən, sosial media tərəfindən fəal şəkildə təbliğ olunan bir inkişaf yönümlü analıq formasına keçib.

Dəstəklənməyən bir mühitdə həmişə diqqətli və düşüncəli olmaq üçün fövqəlbəşəri güc tələb olunur və bir çox qadınlar bu sınaqdan keçə bilmədiklərini hiss edirlər. Dözümlülük ya sahib olduğunuz, ya da olmadığınız bir xarakter xüsusiyyəti kimi qəbul edildikdə, ana böyük ehtimalla belə düşünür: "Mən ya anam, nənəm və gördüyüm digər analar kimi güclüyəm, ya da mənə lazım olan keyfiyyətlərə sahib deyiləm". Andrea da eyni tələyə düşdü. O, özünü uşaq böyütməyin nə qədər çətin olduğu barədə heç vaxt danışmayan anası ilə müqayisə etdi və bu nümunəyə uyğun yaşaya bilmədiyini hiss etdi.

Analar üçün dözümlülüyün nə demək olduğunu yenidən müəyyənləşdirməyə təcili ehtiyac var. Yeni yaranan tədqiqatlar anaların, onların ailələrinin və başqalarının buna baxması üçün daha yaxşı yolların olduğunu göstərir.