Onlar bizim sevimli Scholastic Kitab Yarmarkamızı məhv ediblər?

Ah, Scholastic Kitab Sərgisi. Əgər son yarım əsr ərzində Şimali Amerikada dövlət məktəbində oxumusunuzsa, o parlaq kataloqu xatırlamalısınız. Məktəb kitabxanasındakı o qəfil, sirkə bənzər ab-havanı.

Bazar ertəsi tənqidçi Mişel Sika "The Walrus" üçün yazdığı təsirli məqalədə məhz bu fikri müdafiə edirdi. Sika sifariş formaları və "Animorphs" dəstləri ilə dolu yarmarkanı minilliyin (Millennial) əsas nişanələrindən biri kimi xatırlayırdı. Lakin onun azyaşlı qızı cari kataloqu evə gətirəndə, nostaljini kədər əvəz etdi.

Sika bugünkü yarmarka təkliflərinin çoxunun "Lego", "Pokémon" və ya "Paw Patrol" kimi oyuncaq və ya televiziya franşizalarının sadəcə "uzantıları" olduğunu qeyd edərək narahatlığını bildirib. Daha pisi odur ki, bu təkliflər "özlərini yaradıcı hekayəçiliyin məziyyətlərinə görə deyil, daha çox stimullaşdırıcı əyləncələrə yaxınlıqlarına görə bazara çıxarır" kimi görünür.

Bəs bu nə deməkdir — xüsusilə də tez-tez eşitdiyimiz milli oxu böhranını nəzərə alsaq — əgər keçmişin yarmarkası ölübsə? Bu, şər qüvvələr üçün daha bir qələbədir, yoxsa çəhrayı eynəklə baxmağın nəticəsidir?

Əvvəlcə, bir qədər kontekst. Scholastic ilk yeniyetmələrə yönəlmiş kitab klublarını 1948-ci ildə istifadəyə verib. Onların "Pocket Book" proqramı şagirdlərə sinif otaqlarında yerləşdirilən jurnallardan sifariş etməklə münasib qiymətə kitablara çıxış imkanı verirdi.

Kitab yarmarkaları 1982-ci ildə başladı. İlkin mərhələlər Scholastic-in "Clifford" seriyası kimi kitablarına böyük uğur qazanmaq üçün meydan verirdi. Sonrakı dövrlərdə yarmarka "The Hunger Games" və ya "Goosebumps" seriyası kimi digər YA (gənclər üçün) əsərlərinin inkişafında həlledici rol oynadı.